In de overvloed aan informatie mag er ook wel eens wat gesaneerd worden. Opruimen die handel! Weg met de papierberg. Start de shredder. Delete al die files…
Of ligt het toch iets genuanceerder? Wat mag je wel en wat niet vernietigen? En wie doet dit en wie ziet er op toe? Hebben we wel het recht om informatie te vernietigen en te vergeten? Of hebben we juist de plicht om dit te doen? Zijn we op zoek naar waarderingsstandaarden voor specifieke informatie?
En wat is hierbij eigenlijk nog de rol van de informatieprofessional? Is niet iedereen zelf verantwoordelijk voor zijn eigen informatiehuishouding? Betekent dit een transitie van de professional naar de doe-het-zelver? En zo ja, hoe helpen we dan die zelfvernietiger hierbij?
In verschillende sessies wordt gekeken naar o.a. een aanpak om informatie generiek te waarderen, een case-study naar de life cycle van documenten ('from cradle to grave') en het vinden van een toekomstvaste oplossing voor elke organisatie.
