[NEDBIB-L] nrc sfeerbeeldb ob in usa

uit de nrc van vandaag!

UIT HET NOTITIEBLOK VAN EVA DE VALK

Gelieve niet te wassen

De openbare bibliotheek in de wijk Mission in San Francisco huist in een
statig, neoklassiek pand. Het plafond is zeker vijf meter hoog en versierd
met ornamenten. Door de hoge ramen valt zacht, ge- filterd licht; de
stijlvolle beuken- houten vloer kraakt niet. En, zoals buiten op een bordje
staat: er is gra- tis draadloos internet. Een perfecte werkplek, kortom.

Direct bij binnenkomst valt mijn oog op een bord met de gebruikers-
voorwaarden van de bibliotheek. 'Het dragen van kleding en schoeisel is
verplicht', staat er. Ik grinnik: te- gen die hippies van hier zeker. Ver-
der: geen drank, geen drugs, kinde- ren van onder de acht mogen alleen met
hun ouders naar binnen. Prima. Lekker rustig.

Ik installeer me aan een van de lange leestafels. Naast me zit een vrouw
met lang grijs haar en een ba- tik T-shirt. Ze rangschikt cashew- noten in
een figuurtje op een servet.

„Pom pom pom", mompelt ze. „Pom pom pom pom." Na een tijdje gaat ze verder
met een zakje Nibbits. Het wordt een heel kunstwerk. „Mooie laptop", zegt
ze opeens, ter- wijl ze met haar vette vinger op mijn scherm tikt. Ze houdt
het zakje Nib- bits voor me: „Chipje?"

Ik schud nee, veeg mijn scherm schoon en probeer me op mijn werk te
concentreren. Vanuit mijn oog- hoek zie ik een jongen met een muts op. Hij
zit voorovergebogen en heeft zijn handen bij zijn gezicht. Ik pro- beer te
zien wat hij doet. Hè jakkes, hij drukt een mee-eter uit. Snel draai ik
mijn hoofd weg. Kom, hup, aan het werk. Zo wordt het nooit wat.

Vanuit het gangpad hoor ik een schrobbend geluid. Een zwarte man met
dreadlocks poetst zijn tanden. Hij heeft een grote rugzak op zijn rug en
een slaapzak onder zijn arm. Met grote stappen komt hij op mij afgelopen,
tot hij naast mij staat. Hij

spuugt zijn tandpasta in een papier- bak en gooit zijn tandenborstel er
achteraan.

Aan de andere kant van de biblio- theek schalt opeens harde housemu- ziek
uit de boxen van een openbare computer. Een hoogzwangere bibli- othecaresse
komt toegesneld en vraagt de jongen achter de computer het volume uit te
zetten. „Rot op, vette teef!" brult hij terug. De Nib- bitvrouw naast mij
wordt nerveus. „Pom! Pom! Pom!", murmelt ze, ter- wijl ze met haar vingers
op de tafel roffelt.

Ik besluit mij even af te zonderen en ga naar het toilet. De deur is op
slot. Er hangt een bordje: 'Gelieve niet te wassen.' Er onder hangt een
overzicht van goedkope wasserettes in de buurt en adressen waar je gra- tis
kunt douchen. 'Haal de sleutel bij de balie op de eerste verdieping', staat
op weer een ander bordje op de deur.

De baliedame geeft mij de sleutel.

Direct zet ze een eierwekker aan. Ze wijst naar een bordje achter
haar: 'Toiletgebruik:
niet langer dan tien minuten.' Indien je langer dan tien minuten op de wc
blijft, wordt de deur geopend met een loper. „Nood- zakelijke
voorzorgsmaatregelen", legt ze uit. „Het is te vaak misge- gaan. Dan zit er
één zijn kleren te wassen op het toilet en plast een an- der in de lift."

Ze begrijpt het wel, zegt ze. „Het is hier warm en droog en er is gratis
internet." De bibliotheek is een openbare ruimte, in principe mogen ze
niemand weigeren. Maar soms moeten ze grenzen trekken, zegt ze. „We zijn
toch geen daklozenop- vang?"

In deze rubriek beschrijven verslag- gevers indrukken tijdens hun reis door
Amerika. Eva de Valk schrijft volgende week zaterdag bij Media over
polarisatie in Amerikaanse me- dia.


--
*Keep it green, read it from the screen*
Michel G Wesseling Seeligsingel 29 4811 CN Breda (NL) +31653362067

+-----------------------------------------------------
| Verzonden via NEDBIB-L
http://nedbib.reuser.biz voor informatie
+-----------------------------------------------------